السيد محمد رضا المدرسي

201

تشيع در تسنن ( فارسي )

چنان كه " ابن حجر عسقلانى " در شرح خود بر " صحيح البخاري " وهمچنين " حلبى " در سيره ء خود ، به چنين دلالتى اعتراف مى كنند ومى گويند : احاديثى وارد شده است كه دلالت دارد اذان قبل از هجرت در مكة تشريع شده بود . ( 1 ) تنها ايرادى كه " ابن حجر " نسبت به روايت " ابن عمر " اظهار مى كند ، واقع شدن " طلحة بن زيد " در سند حديث است . أو درباره ء " طلحه " مى گويد : " وهو متروك " ، ولى اگر كسى در أحاديث رؤيا دقت بكند ، مى بيند در أسانيد آنها كساني واقع شده اند كه اگر " طلحة بن زيد " بر آنها ترجيح نداشته نباشد ، دست كم تفاوتى با آنها ندارد . از اينجاست كه روشن مى شود دليلي بر ترجيح روايات رؤيا نيست . عن انس : إن جبرئيل أمر النبي صلى الله عليه وسلم بالأذان حين فرضت الصلاة ، ( 2 ) هنگامى كه نماز واجب شد ، جبرئيل پيامبر صلى الله عليه وسلم را امر به اذان كرد . بر أساس اين روايت ، همان موقع كه نماز تشريع گرديد ، اذان نيز تشريع شد . از سوى ديگر ، مى دانيم كه نماز از همان ابتداى بعثت تشريع شده بود . پس تشريع اذان ارتباطي به رؤيا ندارد .

--> 1 . سيره ء حلبى ، ج 2 ، ص 296 ، باب " بدء الأذان ومشروعيته " . ( به نقل از كتاب " الاعتصام بالكتاب والسنة " ) . 2 . ابن حجر عسقلانى ، فتح الباري ، الطبعة الأولى ، دارالمعرفه ، ج 2 ، ص 100 ، الطبعة الرابعة ، دارالتراث ، ص 62 .